گیوه (کلاش هورامی)

گیوه (کلاش)

گیوه نوعی پاپوش تابستانی، سبک، بادوام و مناسب برای راهپیمایی‌های طولانی، ویژه مردان روستایی و از جمله صنایع دستی مناطق اورامان در استان های کردستان و کرمانشاه است. همه مراحل تولید این پاپوش، دستی است و عموماً از نخ قالی، نخ ابریشم و کف آن از پارچه، چرم یا لاستیک است.

گیوه انواع گوناگونی دارد. تقسیم بندی انواع گیوه  بر اساس  نوع بافت رویه ،مواد استفاده در زیره وهمچنین نوع اتصال دو تکه کفش به هم می باشد.رویه‌گیوه را به شیوه‌ بافتنی از ریسمان‌های ابریشمی یا پنبه‌ای نازک و زیره‌ آن را گاه از چرم یا لاستیک و اغلب از لته‌های به هم فشرده و در هم کشیده می‌سازند.

گیوه کردی یا کلاش هورامی:این نوع گیوه که موضوع اصلی این تحقیق  می باشد خاص مناطق کردنشین کشور بوده و محل اصلی تولید آن ناحیه اورامانات است . مهمترین ویژگی که  کلاش را از سایر انواع گیوه مشخص می کند مواد به کار رفته در آن است.رویه این نوع گیوه از نخ پنبه ای بافته شده و زیره آن از پارچه فشرده ساخته می شود و بر همین اساس  کلاش کفشی سبک،نرم ،قابل انعطاف ومتناسب با محیط کوهستانی است. برای  شناخت این نوع گیوه لازم است تا ابتدا منطقه جفرافیایی تولید واستفاده آن را شناخت.

کلاش دارای ویژگی های خاصی است که باعث شده درز مان کنونی که انواع واقسام کفش های کارخانه‌ای بازار پاپوش کشور را در اختیار گرفته‌اند. هنوزهم به عنوانی کفشی عمومی ونه تزیینی مورد استفاده قرار گیرد.یکی از ویژگیهای منحصر به فرد کلاش این است که این پای افزار چپ و راست ندارد و فرد می‌تواند هر لنگه از کلاش ها را در هر یک پاهایی که دوست دارد، بپوشد. این ویژگی ممتازپیش از این در تمامی انواع گیوه‌ها دیده می شد اما مرور زمان واستفاده از زیره‌های ماشینی عاملی شد تا اکنون این امربه ویژگی منحصر به فرد کلاش تبدیل گردد.یکی دیگر از ویژگیهای این پاافزار خنک بودن آن است که موجب می‌شود پا همیشه خنک باشد و از بوی بد و عرق پاها جلوگیری کند.دیگر ویژگی قابل توجه کلاش عدم رنگ پذیری آن است. همچنین قبل از پوشیدن این کفش باید کف آن را برروی سبزی کشید ویا در اصطلاح محلی سبزه خور کرد تا معدود منافذ باقی مانده هم پرشده وآب نتواند به کفش وارد شود.

گالری تصاویر
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *